عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی

عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی

Persistent ED (نقص اپیتلیال مقاوم به درمان)

به‌طور معمول از عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی ED (عمق گسترش یافته) ایجاد شده در طول مدت ۳ تا ۴ روز با استفاده از BCL و یا پانسمان فشاری بهتر می‌شود. یک دلیل شایع در تاخیر در ری اپی تلیالیزاسیون (پوشیده شدن توسط اپیتلیوم)، بودن KCS می‌باشد که با وجود آن درمان با زیاد شدن لوبریکاسیون بدون مواد نگهدارنده، سیکلوسپورین1 تاپیکال (موضعی)، پونکتوم (سوراخ) پلاک موقت (بستن موقت پونکتوم)، AMT (پیوند پرده امنیوتیک) و یا قطره سرم اتولوگ (سرم خود فرد) انجام می‌شود.

عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی (-)

در مورد عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی می‌توان گفت بیمارانی که بیماری بافت همبند اتوایمیون تشخیص داده نشده‌اند و یا DM (دیابت) دارند و یا سیگاری هستندترمیم ضعیف‌تری دارند و امکان دارد تا کاندید مناسبی برای جراحی نباشند. این چنین افرادی به درمان شدیدتری بیش از عمل نیاز دارند. بایستی در بیمارانی که تاخیر اپی تلیالیزاسیون دارند NSAID قطع گردد. در این بیماران ممکن است تتراسیکلین ها مفید واقع شوند، چون کلاژناز را مهار کرده و موجب بهتر شدن زخم می‌شود. قطره‌هایی که نگهدارنده ندارند در ارجحیت هستند.

در بعضی از موارد از عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی دلیل بهتر نشدن، وجود اپی تلیوم نکروتیک بر روی سطح قرنیه می‌باشد. آرام برداشتن حاشیه اپی تلیوم نکروتیک می‌تواند بهتر شدن را سرعت ببخشد. این چنین بیمارانی بایستی به دقت مونیتور شوند. چرا که persistant ED موجب زیاد شدن ریسک haze (کدورت)، آستیگمات غیرمنظم، Instability (عدم ثبات) رفراکتیو، تاخیر در بهتر شدن دید و عفونت میکرونی می‌شود.

انفیلتراسیون استریل

می‌توان گفت در عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی استفاده از TCL برای ترمیم کردن اپی تلیوم می‌تواند با انفیلتراسیون استریل (تجمع سلولی) همراه باشد. به شکل شایع‌تری در بیمارانی که قطره NSAID را برای بیشتر از ۲۴ ساعت بدون استروئید2 مصرف می‌کنند دیده می‌شود. مقداری که در آن بروز می‌دهد ۱/۳۰۰ می‌باشد و ثانویه به یک واکنش ایمنی اتفاق می‌افتد. درمان آن با استروئید تاپیکال کم و قطع کردن قطره NSAID و پیگیری به صورت دقیق شکل می‌گیرد. چرا که ممکن است هر گونه انفیلتراسیون عفونی باشد. چنانچه به عفونت شک داریم بایستی نمونه‌گیری و ‌کشت انجام گیرد.

کدورت قرنیه

در بیمارانی که haze + (اصلاح کمتر از مناسب) undercorrection (کم اصلاح شده) زیاد شدن دوز استروئید و در بیمارانی که قرنیه شفاف Overcorrection (اصلاح بیشتر از مناسب) + کم شدن دوز استروئید که موجب رگرسیون (پسرفت) می‌شود، کمک کننده می‌باشد. به‌طور معمول پس از گذشت چندین هفته پس از PRK، ظاهر شدن Haze را داریم در مدت ۱ تا ۲ ماه به پیک خود می‌رسد و پس از آن با گذشت ۶ تا ۱۲ ماه به ندرت از بین می‌رود.

کدورت قرنیه از عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی

در عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی گزارش از انواعی از کدورت تاخیری نیز وجود دارند که چندین ماه و حتی یک سال بیشتر بعد از عمل و پس از طی یک دوره شفافیت نسبی قرنیه ایجاد می‌گردد. می‌توان گفت در تحقیقات بافت شناسی حیوانی، رسوب گلیکوزآمینوگلیکان‌3ها و کلاژن غیر لاملار (لایه لایه) در استرومای قدامی (در نتیجه ترمیم اسکار (جای زخم) اپی تلیال – استرومال) و زیاد شدن تعداد و فعالیت کراتوسیت‌های (سلول قرنیه) استروما که باعث به‌وجود آمدن این رسوبات اکستراسولار هستند، در موارد haze مشاهده شده است. معمولا کدورت شدید قرنیه معمولا همراه با مقادیر بالای اصلاح عیوب رفراکتیو4 یا ablation zone (ناحیه حذف بافت) کوچک‌تر می‌باشد.

برای بیمارانی که در ارتفاع که از سطح دریا بالاتر زندگی می‌کنند برای تماس با UV در خطر بیشتری برای عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی هستند تماس با UVB، پس از PRK، ترمیم استروما 5طولانی‌تری دارند و به کدورت ساب اپی تلیال می‌انجامد.

Tx: در مواردی که کدورت غیرقابل قبول و طول کشیده است کراتکتومی سطحی و یا PTK6 نیاز می‌شود. علاوه بر این، از فیبروز7 ساب اپی تلیال می‌توان به‌همراه آن از MMC ۰/۰۲ درصد برای جلوگیری استفاده می‌شود.

با این وجود که با ترمیم و بازسازی طبیعی زخم، بهتر شدن خود به خود کدورت اتفاق می‌افتد، چنانچه بخواهیم لیزر مجدد انجام دهیم با وجود عوارض اختصاصی در ابلیشن سطحی بایستی دست کم ۶ تا ۱۲ ماه صبر کنیم و به این موضوع که در حضور کدورت، رفرکشن (نمره عینک) معمولا دقیق نیست و میوپی (نزدیک بینی) بیش از حد تخمین زده می‌شود، توجه داشت.

  1. در زمینه بیماری‌های چشمی، سیکلوسپورین در مدیریت بیماری‌هایی که به التهاب و مشکلات خودایمنی مربوط هستند، مورداستفاده قرار می‌گیرد. ↩︎
  2. استروئید (Steroid) نوعی لیپید یا چربی است که دارای یک حلقه‌کربنی سیکلوپنتان و سه حلقه کربنی سیکلوهگزان و کورتون ها است. ↩︎
  3. گلیکوزآمینوگلیکان‌ها (GAGs) نوعی از کربوهیدرات‌های پیچیده هستند که در ساختارهای مختلف از بافت‌های گوناگون بدن وجود دارند و نقش‌ مهمی در فیزیولوژی و بیولوژی بافت‌ها ایفا می‌کنند. در چشم، گلیکوزآمینوگلیکان‌ها در باریکه‌های میان سلولی، ماتریس خارج سلولی و بافت‌های خاص مانند زجاجیه و قرنیه وجود دارند. ↩︎
  4. در زمینه چشم‌پزشکی، رفراکتیو به ویژگی‌های انکساری چشم اشاره دارد که شامل توانایی چشم در شکستن و تمرکز نور برای ایجاد تصویر واضح بر روی شبکیه است. ↩︎
  5. استروما بخشی از بافت یا عضوی از اندام است که نقش ساختاری و یا پیوندی دارد. استروما از تمام بخش‌های عضو که وظایف و عملکرد خاصی ندارند تشکیل شده است. مانند بافت پیوندی، رگ‌های خونی، مجاری و غیره. ↩︎
  6. کراتکتومی فوتودرمانی (PTK)روشی است که از لیزر برای حذف لایه بیرونی قرنیه و تغییر شکل سطح قرنیه استفاده می‌کند.این دارو عمدتاً برای درمان اختلالات سطح قرنیه، آثار زخم و دیستروفی ها باهدف بهبود دید و کاهش درد و ناراحتی استفاده می‌شود. ↩︎
  7. فیبروز چشمی فرایند بیولوژیکی پیچیده‌ای است که مسئول پاتوژنز یا شکست درمان بسیاری از بیماری‌های کورکننده چشم، از جمله اسکار قرنیه و ملتحمه، گلوکوم زاویه باز و شکست جراحی فیلتر گلوکوم (GFS)، فیبروز در کپسول عدسی پس از جراحی کاتاراکت، اسکار در … است. ↩︎
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *