دیستروفی فوکس1 یک بیماری مربوط به قرنیه است. این بیماری زمانی اتفاق میافتد که سلولهای اندوتلیوم قرنیه به تدریج از بین بروند. این سلولها به طور معمول مایع را از قرنیه پمپاژ میکنند تا شفاف بماند. وقتی این سلولها میمیرند، مایع جمع شده و قرنیه متورم و پف میکند که این وضعیت منجر به کدر یا تار شدن دید میشود.
دیستروفی فوکس چیست؟
دیستروفی فوکس دو مرحله دارد. در مرحلهی اول، بینایی معمولا در صبح تاریک است. در مرحلهی دوم بیماری، بینایی در تمام طول روز تار باقی میماند.
افراد در بازههای سنی 30 و 40 سال ممکن است به دیستروفی فوکس مبتلا شوند اما از آن اطلاعی نداشته باشند. مشکلات بینایی ممکن است تا سن 50 سالگی یا بعد از آن ظاهر نشود. زنان بیشتر از مردان به دیستروفی فوکس مبتلا میشوند. سابقهی خانوادگی دیستروفی فوکس نیز خطر ابتلا به آن را افزایش میدهد.
علائم Fuchs Dystrophy در مرحلهی اول چیست؟
در مراحل اولیه فرد مبتلا به دیستروفی فوکس، ممکن است علائم کمی داشته باشد. بینایی ممکن است زمانی که برای اولین بار از خواب بیدار میشوید تار یا کدر باشد اما در طول روز بهبود یابد. این وضعیت به این دلیل است که چشمان شما در هنگام خواب معمولا مرطوب میمانند. در حالی که وقتی بیدار هستید، مایع به طور معمول خشک میشود.
علائم Fuchs Dystrophy در مرحلهی دوم چیست؟
در مرحله دوم، بینایی تار یا کدر با گذشت زمان در طول روز بهتر نمیشود. این وضعیت به این دلیل است که مایعات زیادی در طول خواب جمع میشوند که در طول روز، زمان به اندازهی کافی برای خشک شدن آنها وجود نخواهد داشت. همچنین ممکن است تاولهای ریزی در قرنیه ایجاد شود. این تاولها بزرگتر شده و در نهایت باز میشوند که این امر باعث درد در چشم خواهد شد. در اینجا علائم دیگری نیز وجود دارد:
- احساس وجود شن یا زبری در چشمها
- حساسیت به نور بیش از حد طبیعی
- وخیمتر شدن مشکلات چشمی در مناطق مرطوب
- تاری یا کدری بینایی ناشی از زخم در مرکز قرنیه
روش های تشخیص
چشمپزشک از نزدیک به قرنیهی چشم شما نگاه میکند و ضخامت آن را اندازهگیری خواهد کرد. به این کار پاکیمتری میگویند. آنها همچنین تاولهای ریز روی سطح جلوی قرنیه و برجستگیهای قطرهمانند سطح پشت قرنیه (گوتا) را بررسی میکنند. با استفاده از عکسبرداری ویژه از قرنیه، چشمپزشک شما ممکن است سلولهای اندوتلیال را شناسایی و شمارش کند.
درمان دیستروفی فوکس
هیچ روش درمانی برای دیستروفی فوکس وجود ندارد. با این حال، میتوانید مشکلات بینایی ناشی از تورم قرنیه را کنترل کنید. درمان شما به این بستگی دارد که دیستروفی فوکس چگونه بر سلولهای چشم شما تاثیر میگذارد.
در اینجا روشهای درمانی دیستروفی فوکس زودرس آورده شده است:
- استفاده از دارو یا پماد قطره های چشمی برای کاهش تورم سلولهای قرنیه
- استفاده از یک سشوار برای دمیدن هوای گرم روی صورت (جهت خشک شدن سطح قرنیه)
برای درمان بینایی بسیار ضعیف یا زخمهای روی قرنیه، ممکن است نیاز به پیوند قرنیه داشته باشید. این جراحی میتواند یکی از دو روش زیر انجام شود:
- کراتوپلاستی اندوتلیال (EK): سلولهای اندوتلیال سالم به قرنیه شما پیوند زده میشوند.
- پیوند کامل قرنیه: مرکز قرنیهی شما با یک قرنیهی اهداکنندهی سالم جایگزین میشود.
چشمپزشک شما راهنماییهای لازم را جهت انتخاب بهترین روش درمانی به شما ارائه خواهد داد.
- در دیستروفی فوکس، مایعی در لایه شفاف یا قرنیه چشم شما جمع میشود که همین مورد باعث التهاب و ضخیمشدن قرنیه میگردد. این مشکل میتواند باعث تار شدن دید یا کدری دید و سایر بیماریهای چشم شود. دیستروفی فوکس معمولاً هر دو چشم را تحتتأثیر قرار میدهد و بهتدریج میتواند باعث ایجاد مشکلات حادتری شود. ↩︎