بیماری های سطح چشم

چون بیماری های سطح چشم، توانایی این را دارند که نتایج RS (جراحی حذف عینک)‌ را تحت تاثیر قرار دهند، بایستی جراح، پیش از عمل، این مشکلات را به طور کامل بررسی و ثبت نماید. خشکی چشم پس از لیزیک¹، شایع‌ترین عارضه‌ی جانبی جراحی رفراکتیو² (جراحی رفع عیوب انکساری)، به‌شمار می‌آید. چنانچه بیش‌تر بیماری های سطح چشم، علائم خود‌محدود‌شونده می‌باشند. زمانی که فلپ³ ایجاد می‌شود، اعصاب قرنیه بریده می‌شوند و بی‌حسی قرنیه، برای دست‌کم حدود ۳ الی ۶ ماه و حتی تا سال‌ها باقی می‌ماند و ترشح اشک کم‌ می‌شود.

در بیمارانی از بیماری های سطح چشم که سابقه‌ی خشکی چشم دارند، این علائم بیش‌تر هستند. امکان دارد که پس از LCV، بیمار به اروزیون (خراش) نقطه‌ای اپی‌تلیوم، کم شدن تولید اشک یا کم شدن زمان TBU دچار شود، که نتیجه‌ی شرایط نوروتروفیک موقت قرنیه (بی حسی موقت قرنیه) می‌باشد.
در مطالعه‌ای، که در بیماران لیزیک انجام گرفته است، شایع‌ترین تشخیص در بیماران ناراضی( حتی در آنهایی که دید خوبی پس از عمل داشتند)، علائم خشکی چشم و بلفاریت (التهاب پلک) بوده است. این علائم در بیشتر بیماران، در طول ۳ تا ۶ دقیقه پس از عمل بهبود پیدا می‌کند.

در بیماری های سطح چشم، برای کم‌ کردن بروز خشکی چشم پس از RS، بهترین کار، معاینه‌ی دقیق بیماران پیش از عمل، از نظر علائم می‌باشد. اغلب بیمارانی که برای RS مراجعه می‌کنند، همان کسانی هستند که به‌دلیل dry eye (خشکی چشم) نمی‌توانستند CL (لنز تماسی) را تحمل کنند. بایستی هر‌گونه شرح حال تحمل نکردن CL، ما را به شک کردن به خشکی چشم وادار کند. در طول توضیحات پیش از عمل بیماران، بایستی به آن‌ها گفته شود که خشکی چشم، ممکن است پس از عمل افزایش پیدا کند و موجب به‌وجود آوردن احساس ناراحتی و کم شدن دید در آن‌ها شود، که ممکن است این عارضه دائمی باشد.

هر بیماری که برای RS، با علائم dry eye، کاندید می‌شود، بایستی از نظر بیماری‌های کلاژن واسکولار (مرتبط با بافت هم بند) و بیماری‌های سیکاتریزان کونژ، چک شود. می‌توان گفت این بیماری‌ها، کنترااندیکاسیون (معیار عدم اقدام) نسبی RS هستند. یک الگوریتم چک کردن پیش از انجام عمل، پیشنهاد می کند که تمامی بیمارانی که برای RS کاندید شده‌اند، بایستی پیش از عمل از دید علائم و نشانه‌های OSD، نیز چک‌ گردند.

سایر معاینات لازم به اجرا، به شرح زیر می‌باشند:

• آناتومی پلک و فانکشن آن، شامل: R/O پلک زدن نا‌کامل، لاگفتالموس، انتروپیون، اکتروپیون و notch در پلک.
• چک کردن بلفاریت و meibomitis
• وجود فیبروز ساب کونژ، سیمبلفارون و کونژشالازی
• تست شیرمر و TBUT، رنگ آمیزی با فلورسئین، لیزامین گرین و رزبنگال.
• دیس‌فانکشن غدد میبومین، دارای شیوع بالایی می‌باشد و جریان چربی غدد و ساختار غدد، بایستی در کنار کیفیت و کمیت لایه‌ی اشکی، چک شوند.

برای پیدا کردن شواهدی از بیماری های سطح چشم، مانند نا‌منظمی یا کیفیت تصویر کم، که معمولا لایه‌ی اشکی ناپایدار یا EBMD⁴ علت آن است، از توپوگرافی قرنیه استفاده می‌شود، که بایستی انجام گردد.
بررسی‌های دیگری که بایستی در بیمارانی که کاندید RS شده اند‌، انجام گیرد، می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

1. چک کردن سطح MMP9، به‌عنوان یک نشان‌گر التهابی در لایه‌ی اشکی
2. اندازه‌گیری اسمولاریته‌ی اشک
3. تصویر‌برداری از کیفیت لایه‌ی چربی اشک و meibography (که می‌توان گفت که ابزار‌های اسکرین ارزشمندی هستند)

می‌توانیم نتیجه بگیریم، که این اقدامات اضافی، موجب تشخیص بیمارانی می‌شود، که در معرض خطر قرار دارند و باید پیش از انجام RS، به‌طور شدیدی درمان شوند.

بهبود بیماری های سطح چشم

در بیماری‌های سطح چشم، هدف پزشکان، بهتر شدن کیفیت لایه‌ی اشکی و نیز پاکسازی قرنیه از تمام اروزیون‌های نقطه‌ای و بر‌‌طرف کردن نشانه‌های OSD، پیش از جراحی می‌باشد. امکان دارد علائم تیپیک OSD (بیماریهای سطح چشم) بیماری‌های کلاژن واسکولار، به‌شکل احساس جسم خارجی یا تغییر در دید در بین پلک‌زدن‌ها اتفاق بیفتد. بنا‌بر‌این بهتر شدن وضعیت سطح چشم، در بیماری های سطح چشم، برای رسیدن به بهترین کیفیت بینایی، لازم می‌باشد. امکان دارد تا لازم باشد برای رسیدن به جواب درمانی، جراحی به تاخیر بیفتد.

می‌توان گفت که درمان OSD، شامل درمان با اشک مصنوعی، بستن پانکتوم (سوراخ تخلیه اشک)، استفاده از ضد‌التهاب موضعی مثل کورتیکواستروئید، سیکلوسپورین⁵ یا lifitegrast و پروسیجر‌های (جراحی‌های) درمانی غدد میبومین می‌باشد. معمولا از درمان ترکیبی استفاده می‌شود. در اغلب تحقیقات، نشان داده شده، که مکمل‌های غذایی که اسید چرب امگا دارند، مثل بذر کتان یا روغن ماهی، موجب بهتر شدن علائم OSD می‌شوند. علاوه‌بر‌این، ممکن است بیمارانی که التهاب غدد میبومین دارند، بتوانند برای بهبود سریع‌تر، از موادی مانند ماکرولید‌های خوراکی یا تاپیکال (موضعی)، مانند داکسی‌سایکلین یا آزیترومایسین استفاده نمایند.

1. جراحی چشم LASIK شناخته‌شده‌ترین و رایج‌ترین جراحی انکساری لیزر برای اصلاح مشکلات بینایی است. عمل لیزیک (LASIK) می‌تواند جایگزینی مناسب برای عینک و یا لنز تماسی باشد. ↩︎
2. در زمینه چشم‌پزشکی، رفراکتیو به ویژگی‌های انکساری چشم اشاره دارد که شامل توانایی چشم در شکستن و تمرکز نور برای ایجاد تصویر واضح بر روی شبکیه است. ↩︎
3. فلاپ LASIK یک “فلاپ” نازک و دایره‌ای از بافت قرنیه است که در طول عمل جراحی چشم LASIK با کمک لیزر در استروما ایجاد می‌شود. انجام این عمل یک روش انکساری رایج بوده که برای اصلاح مشکلات بینایی مانند نزدیک‌بینی، دوربینی و آستیگماتیسم طراحی شده است. ↩︎
4. EBMDیک دیستروفی اپی‌تلیال دوطرفه رایج است که عمدتاً با نواحی ورقه‌ای شکل از غشا پایه، که از سلول‌های اپی‌تلیال پایه اپی‌تلیوم قرنیه منشأ می‌گیرند و به طور سطحی به اپی‌تلیوم گسترش می‌یابند، مشخص می‌شود. ↩︎
5. در زمینه بیماری‌های چشمی، سیکلوسپورین در مدیریت بیماری‌هایی که به التهاب و مشکلات خودایمنی مربوط هستند، مورداستفاده قرار می‌گیرد. ↩︎