اصلاح بیش از حد
در مورد باقی ماندن نمره عینک میتوان گفت که اصلاح میوپیک و یا هایپروپیک به طور تیپیک به مدت زمان ۶-۳ ماه به مقداری رگرسیون (پسرفت) دچار میشوند. بیمارانی که میوپی بالایی دارند و یا هر مقدار میوپی دارند به زمان بیشتری برای پایدار شدن رفراکتیو1 احتیاج دارند. امکان دارد Overcorrection (بیش از حد اصلاح شده) به دلیل دهیدراتاسیون استروما2 (کم آب شدن استروما) پیش از شروع درمان لیزر اتفاق بیفتد (برای مثال به دلیل فاصله زمانی زیاد بین برداشتن اپی تلیوم یا فلپ3 تا شروع لیزر)، چرا که میزان بیشتری بافت برای هر پالس ablate میشود. به همین دلیل کنترل رطوبت و دمای اتاق لیزر موجب بهتر شدن نتایج در ارتباط با باقی ماندن نمره عینک میشود (باوجود اینکه تحقیقات نتوانسته اند هنوز این موضوع را اثبات کنند).
در افراد مسن Overcorrection بیشتر اتفاق میافتد. چرا که جواب ترمیم زخم در آنها کندتر است و نیز قرنیه آنها سرعت بیشتری در ablate دارد.
برای درمان Overcorrection:
- در مواردی که خفیف هستند به دنبال ابلیشن سطحی، با قطع کردن ناگهانی کورتیکواستروئید منجر به ایجاد میوپیک رگرسیون شد.
- میتوان ReTx (درمان مجدد) انجام داد.
به دنبال باقی ماندن نمره عینک در صورت ReTx، بیماران با هایپروپی (دور بینی) consecutive (یعنی هایپروپی که در اثر Overcorrection میوپی (نزدیک بینی) ایجاد شده است) و بیمارانی که میوپی دارند به دنبال Overcorrection هایپروپی هستند، به مقادیر درمان کمتری برای رسیدن به امتروپی دارند (نسبت به چشم های درمان نشده)، چرا که این بیماران کسانی بودند که نسبت به درمان اولیه پاسخ آنها افزایش داشته است. میتوان گفت بهدلیل اینکه برای دفعه بعدی Overcorrection اتفاق نیفتد، بیشتر جراحان ۲۵-۲۰٪ از مقدار ابلیشن کاهش میدهند.
میتوان گفت در پروسیجرهای (جراحی های) w.f کارهایی مانند مرور کردن عمق ابلیشن (میزان ضخامت حذف از قرنیه) و میزان HOA (انحرافات سطح بالا) به تنظیم کردن ReTx کمک میکند. به طور کلی، درمان دوباره برای under یا overcorrection پس از surface ablation (حذف بافت سطحی) با یک پروسیجر ablation سطحی دیگر انجام میپذیرد. تصحیح پس از لیزیک4 هم معمولا با کمک بلند کردن فلپ انجام میگیرد (اگر ساختار اولیه فلپ نرمال باشد).
اصلاح کمتر از حد
در مقادیر بالاتر آمتروپی، به شکلی شایع اتفاق میافتد چرا که در این موارد شدت و احتمال رگرسیون بیشتر است. میتوان گفت در باقی ماندن نمره عینک بیمارانی که دچار رگرسیون در یک چشم شدهاند، با احتمال بیشتری در چشم دوم نیز دچار میشوند. گاهی اوقات میتوان رگرسیون را با تجویز اگرسیو کورتیکواستروئید بلعکس کرد. اگر هنگام ابلیشن اولیه MMC مصرف شود میتواند به متعادل کردن پاسخ به خصوص در مقادیر بالاتر آمتروپی کمک کند. به هیچ وجه نبایستی ReTx ، از ۳ ماه زودتر و پیش از پایدار شدن رفرکشن (نمره عینک) انجام گیرد.
در مورد باقی ماندن نمره عینک بیماری که haze (کدورت) و رگرسیون قابل توجهی پس از ablation سطحی دارد، در ریسک بیشتری برای رگرسیون بیشتر، ایجاد haze قابل توجه و کم شدن BCVA (بهترین دید اصلاح شده) بعد از ReTx قرار دارد پس برای برطرف شدن خود به خودی haze بایستی قبل از درمان دوباره به میزان حداقل ۶ تا ۱۲ ماه صبر کنیم. میتوان گفت در بیمارانی که به haze قابل توجهی دچار شدهاند و میوپیک رگرسیون نیز شدهاند، برداشتن haze با کمک MMC همزمان با درمان رفراکتیو نبایستی انجام شود. چرا که بهبود haze معمولا موجب بهبود نتیجه رفراکتیو هم میشود.
در باقی ماندن نمره عینک under correction پس از لیزیک، بایستی فلپ بلند شود و لیزر ابلیشن پس از stable (پایدار) شدن RE (عیب انکساری) برای حداقل ۳m انجام گیرد. رگرسیون تاخیری مخصوصا در کنار آستیگمات غیرمنظم توانایی این را دارد که در بیماران با سنین بیشتر مطرح کنندهی اکتازی (قوز) و یا ایجاد کاتاراکت (آب مروارید) باشد.
- در زمینه چشمپزشکی، رفراکتیو به ویژگیهای انکساری چشم اشاره دارد که شامل توانایی چشم در شکستن و تمرکز نور برای ایجاد تصویر واضح بر روی شبکیه است. ↩︎
- استروما بخشی از بافت یا عضوی از اندام است که نقش ساختاری و یا پیوندی دارد. استروما از تمام بخشهای عضو که وظایف و عملکرد خاصی ندارند تشکیل شده است. مانند بافت پیوندی، رگهای خونی، مجاری و غیره. ↩︎
- فلاپ LASIK یک “فلاپ” نازک و دایرهای از بافت قرنیه است که در طول عمل جراحی چشم LASIK با کمک لیزر در استروما ایجاد میشود. انجام این عمل یک روش انکساری رایج بوده که برای اصلاح مشکلات بینایی مانند نزدیکبینی، دوربینی و آستیگماتیسم طراحی شده است. ↩︎
- جراحی چشم LASIK شناختهشدهترین و رایجترین جراحی انکساری لیزر برای اصلاح مشکلات بینایی است. عمل لیزیک (LASIK) میتواند جایگزینی مناسب برای عینک و یا لنز تماسی باشد. ↩︎