اصول اگزایمر لیزر فوتوابلیشن

اگزایمر لیزر

میزان عمق ابلیشن در جراحی حذف عیوب انکساری توسط اگزایمر لیزر قابل پیش‌بینی می‌باشد. برای درمان میوپی، قرنیه با برداشتن بافت مرکزی flat می‌شود، این درحالیست که در هیپروپی (دور بینی) قرنیه با برداشتن بافت از می‌شود.

فرمول عمق ابلیشن در اگزایمر لیزر munnerlyn1:

تغییرات به‌وجود آمده توسط اگزایمر لیزر ارتباطی با انحنای اولیه قرنیه ندارد. یکی از محدودیت‌هایی که وجود دارد این است که برای دوری از عوارضی مانند glare (بخار الود) و halo (هاله) وregression، باید oz (ناحیه جراحی در حذف عینک) حداقل ۶mm باشد، اما با توجه به فرمول میزان ابلیشن با توان دوم oz افزایش پیدا می‌کن‍د.

درم‍ان د‍ر surface Ablation، در لایه بومن2 و استرومای3 قدامی انجام می‌شود، اما در LASIK ‍یک انسیزیون (برش) لاملار (لایه لایه) ایجاد شده و اگزایمر لیزر ابلیشن در stromal bed تشکیل می‌شود. ضخامت flap از ultrathin (فوق نازک) (۱۰۰-۸۰ نانومتر) تا استاندارد (۱۸۰-۱۲۰ نانومتر) متغیر است. دیامتر (قطر) و ضخامت فلپ4 لیزیک5 به دستگاه، دیامتر قرنیه، انحنای قرنیه وضخامت قرنیه بستگی دارد.

برای درمان میوپی (نزدیک بینی)، قرنیه با برداشتن بافت مرکزی توسط اگزایمر لیزر flat می‌شود، این درحالیست که در هیپروپی قرنیه با برداشتن بافت از(doughnut shape) mid periphery ،steep (میانه محیط) می‌شود. بعضی از لیزرها برای حفظ بافت بیشتر از الگوریتم multizone استفاده می‌کنند. در این الگوریتم چند oz کانسنتریک ایجاد می‌شود تا به Total correction نهایی برسد. بنابراین full correction در مرکمز ایجاد می‌شود و سپس به سمت پریفر (اطراف) Taper (کاهش تدریجی) می‌شود. بنابراین کاهش سمپتوم‌ها را شاهد هستیم و می‌توانیم درجات بالاتری از میوپی را درمان کنیم.

اگزایمر لیزر

به‌طور مثال در یک میوپی ۱۲D ، ۶D در یک oz=۴/۵mm اصلاح می‌شود، ۳D در oz=۵/۵ mm و ۳D در oz=۶/۵ mm. پس در مرکز ۱۲D اصلاح شده اما عمق ابلیشن (میزان ضخامت حذف از قرنیه) اگزایمر لیزر shallow تر است (۱۰۳ نانومتر به‌جای ۱۶۹نانومتر). حداقل میزان استرومای باقی مانده پس از لیزیک ۲۵۰ نانومتر درنظر گرفته می‌شد، اما این مقدار ثابت و دقیق نیست و در افراد مختلف متغیر است.

  1. اگزایمر لیزر نوعی از لیزر است که معمولاً در جراحی‌های اصلاح بینایی، از جمله عمل‌های لیزر در چشم، مورداستفاده قرار می‌گیرد. لیزر اگزایمر در روش‌هایی مانند LASIK (لیزر در موقعیت زیر قرنیه) و PRK (کراتکتومی فوتو ریفراکتیو) به کار می‌رود. این نوع لیزر قادر است بادقت بالا، بافت‌های چشم را بر اساس نیازهای بیمار اصلاح کند. ↩︎
  2. لایه بومن (غشا بومانز، پهنک قدامی، پهنک الاستیک قدامی) یک‌لایه صاف، سلولی و بدون تکثیر است که بین اپیتلیوم سطحی و استروما در قرنیه چشم قرار گرفته است. این غشا از فیبریل‌های کلاژن با جهت‌گیری تصادفی و قوی تشکیل شده است که در آن سطح قدامی صاف با غشا پایه اپی‌تلیوم مواجه می‌شود و سطح پشتی (خلفی) با تیغه‌های کلاژن استرومای قرنیه ادغام می‌شود. ↩︎
  3. استروما بخشی از بافت یا عضوی از اندام است که نقش ساختاری و یا پیوندی دارد. استروما از تمام بخش‌های عضو که وظایف و عملکرد خاصی ندارند تشکیل شده است. مانند بافت پیوندی، رگ‌های خونی، مجاری و غیره. ↩︎
  4. فلاپ LASIK یک “فلاپ” نازک و دایره‌ای از بافت قرنیه است که در طول عمل جراحی چشم LASIK با کمک لیزر در استروما ایجاد می‌شود. انجام این عمل یک روش انکساری رایج بوده که برای اصلاح مشکلات بینایی مانند نزدیک‌بینی، دوربینی و آستیگماتیسم طراحی شده است. ↩︎
  5. جراحی چشم LASIK شناخته‌شده‌ترین و رایج‌ترین جراحی انکساری لیزر برای اصلاح مشکلات بینایی است. عمل لیزیک (LASIK) می‌تواند جایگزینی مناسب برای عینک و یا لنز تماسی باشد. ↩︎
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *