استفاده از لنز تماسی بعد از عمل جراحی عیوب انکساری

موارد مصرف

استفاده از لنز تماسی بعد از عمل جراحی عیوب انکساری قابل استفاده می‌باشد. به طور مثال یک بیمار دارای پیرچشمی، می‌تواند یک دوره به شکل آزمایشی با CL (لنز تماسی)، مونوویژن¹ را امتحان کند. از طرف دیگر استفاده از CL در بیمارانی با اختلالات حرکتی مانند ایزو و اگزوتروپی (انحراف به داخل و خارج) برای بازسازی شرایط بینایی بعد از عمل و مطمئن شدن از عدم وجود دو بینی کمک کننده می‌باشد.

پس از عمل استفاده از cl نرم هیدروفیل کاما می‌تواند به بهبود اپیتلیازیزیسیون اپیت تلیالیزاسیون (پوشیده شدن توسط اپیتلیوم) و راحتی بیمار بعد از PRK و پیشگیری از عوارض مربوط به فلپ² کمک کننده باشد. می‌توان گفت RGPها (لنزهای تماسی سخت) و CLهای اسکلرال برای تصحیح کاهش دید یا آستیگماتیسم غیرمنظم پس از RK (برش قرنیه شعاعی) و LCV تاثیر بیشتری از لنزهای نرم‌کننده دارند. مشکلات دید شبانه که به علت عیوب انکساری پایدار تصحیح نشده و یا آستیگماتیسم غیرمنظم تشکیل می‌شوند امکان دارد که با استفاده از CLها کم شوند.

اما چنانچه علائم ناشی از HOA (انحرافات سطح بالا) وجود داشته باشد، امکان دارد با وجود اینکه استفاده از سیال (روان) شود باقی بمانند. مصرف CL با هدف رفراکتیو³ بایستی تا پایدار شدن زخمها و رفرکشن (نمره عینک) به تاخیر بیفتد.

استفاده از لنز تماسی بعد از عمل جراحی عیوب انکساری برشی

می‌توان گفت Fit کردن (سایز زدن) استفاده از لنز تماسی بعد از عمل جراحی عیوب انکساری برشی سخت است، زیرا آپکس قرنیه (راس قرنیه) به میدپریفری (بین مرکز و محیط) جابه‌جا شده است و برش‌های رادیال می‌توانند باعث flattening بیش از حد مرکز قرنیه شوند. روشی که بیشتر استفاده می‌شود، در استفاده از لنز تماسی بعد از عمل جراحی عیوب انکساری استفاده از کراتومتری‌های پیش از عمل و Trial اولیه بر اساس آنها می‌باشد. می‌توان گفت CL stablity (پایداری لنز تماسی یا ثبات لنز تماسی) با تغییر دیامتر (قطر) لنز حاصل می‌شود. لنزهای با دیامتر بزرگتر با استفاده از کمک پلک ، پایداری بیشتری دارند و از طرفی با زیاد شدن sagittal depth (عمق قدامی خلفی) موجب بهبود steepness (شیب) مؤثر لنز می‌شوند.

چنانچه کراتومتری پیش از عمل موجود نباشد در استفاده از لنز تماسی بعد از عمل جراحی عیوب انکساری ، می‌توان با استفاده از توپوگرافی، از انحنای پاراسنترال یا مید پریفرال (کنار ناحیه محیطی یا بین محیط و مرکز) قرنیه برای شروع Trial استفاده کرد. چنانچه با RGP ، fit مناسبی حاصل نگردد می‌توان از لنزهای Reverse-geometry (معکوس طرح جغرافیایی) استفاده نمود. انحناهای ثانویه آن را می‌توان طوری طراحی کرد که تا حد امکان steep باشد تا fit لازم حاصل گردد. هرچه oz (ناحیه جراحی در حذف عینک) بزرگتر باشد ، fit لنز flat تر می‌باشد. از لنزهای نرم هیدروفیل (لنزهای نرم اب دوست) و لنزهای اسکلرال⁴ نیز می‌توان پس از RK استفاده نمود.

می‌توان گفت در استفاده از لنز تماسی بعد از عمل جراحی عیوب انکساری CLهای نرم توریک در آستیگماتیسم منظم تاثیر بیشتری دارند. اما لنزهای نرم در آستیگماتیسم نامنظم اثر کمی دارند. لنزهای هیبرید، با مرکزیت RGP و حاشیه‌ای از جنس لنز نرم و لنزهای Scleral RGP که باعث قوس دار شدن قرنیه می‌شوند و روی ملتحمه⁵ و اسکلرا (صلبیه) پری لیمبال (اطراف لیمبوس) قرار می‌گیرند، در بیمارانی که آستیگمات نامنظم دارند و تحمل RGP را ندارند استفاده می‌شود پس از تجویز CL ، بیمار بایستی از نظر نئوواسکولاریزاسیون (نو رگ سازی) زخم‌ها پیگیری گردد و در صورت ایجاد آن ، بایستی مصرف CL قطع شود. پس از رگرس شدن عروق (عقب‌نشینی)، refitting (دوباره سایز زدن) می‌تواند آغاز گردد.

استفاده از لنز تماسی بعد از لیزیک و لازک

در استفاده از لنز تماسی بعد از عمل جراحی عیوب انکساری و لازک⁶ برای ترمیم اپی تلیوم CL گذاشته می‌شود. یک لنز Tight fitting (چفت شدن سفت) در صورتی که شواهد هیپوکسی قرنیه مثل ادم (کاهش اکسیژن قرنیه)، دسمه فولد (چین و چروک لایه دسمه) و iritis دیده شود، بایستی برداشته شود. کنتور قرنیه پس از لیزیک⁷ در طول مدت سه ماه در میوپی (نزدیک بینی) و در طی مدت ۶ ماه در هایپروپی (دور بینی) stable (پایدار) می‌گردد.

بلافاصله پس از لیزیک CL نرم، گاهی برای سرعت بخشیدن اپی تلیالیزاسیون (پوشیده شدن توسط اپیتلیوم) و برای جلوگیری کردن از epithelial ingrowth (نفوذ اپیتلیوم به داخل قرنیه) استفاده می‌شود. در این موارد معمولا تا چند روز از لنز Extended wear (شبانه‌روزی) استفاده می‌شود تا ED یا epithelial defect (عمق گسترش یافته) ترمیم شود و پس از آن خارج می‌گردد. لنزهای daily wear (لنزهای روزانه) برای مصرف رفرکتیو، نباید تا زمانی که ریسک جابجا شدن فلپ کم شود، استفاده گردد.

1. مونو ویژن یک تکنیک اصلاح بینایی است که یکی از چشمان شما را برای دید از راه دور و دیگری را برای دید نزدیک بهتر می‌کند. ↩︎
2. فلاپ LASIK یک “فلاپ” نازک و دایره‌ای از بافت قرنیه است که در طول عمل جراحی چشم LASIK با کمک لیزر در استروما ایجاد می‌شود. انجام این عمل یک روش انکساری رایج بوده که برای اصلاح مشکلات بینایی مانند نزدیک‌بینی، دوربینی و آستیگماتیسم طراحی شده است. ↩︎
3. در زمینه چشم‌پزشکی، رفراکتیو به ویژگی‌های انکساری چشم اشاره دارد که شامل توانایی چشم در شکستن و تمرکز نور برای ایجاد تصویر واضح بر روی شبکیه است. ↩︎
4. لنزهای اسکلرال، که به نام لنز تماسی اسکلرا نیز شناخته می‌شوند، یک لنز تماسی بزرگ است که بر روی صلبیه قرار گرفته و یک طاق پر از اشک بر روی قرنیه ایجاد می‌کند. ↩︎
5. ملتحمه چشم لایه مخاط پوشاننده چشم است که باعث محافظت و روان‌شدن چشم می‌شود. ↩︎
6. لازک (LASEK) یکی از روش‌های اصلاح بینایی است که برای درمان عیوب انکساری چشم، مانند نزدیک‌بینی (میوپیا)، دوربینی (هایپروپیا) و آستیگماتیسم استفاده می‌شود. این روش به‌عنوان یک جایگزین برای روش‌هایی مانند لیزیک (LASIK) شناخته می‌شود. ↩︎
7. جراحی چشم LASIK شناخته‌شده‌ترین و رایج‌ترین جراحی انکساری لیزر برای اصلاح مشکلات بینایی است. عمل لیزیک (LASIK) می‌تواند جایگزینی مناسب برای عینک و یا لنز تماسی باشد. ↩︎