قطره های قرمزی چشم (قطره های تسکین دهنده قرمزی چشم)، قطرههای چشمی، که برای درمان قرمزی، طراحی شدهاند، برای مصرف خوراکی نیستند و درصورت بلعیده شدن، میتوانند باعث بیماری و حتی مرگ شوند. این اثر سمی، زمانیکه لانا کلایتون 52 ساله، با افزودن قطرههای تسکین دهندهی قرمزی چشم، به مدت سه روز به آب آشامیدنی همسرش، متهم به قتل وی شد، خبرساز گشت.
درحالیکه قطره های قرمزی چشم (قطره های چشمی)، در صورت بلعیدن، میتوانند خطرناک باشند، کارشناسان میگویند که مادهی شیمیایی که برای ازبینبردن قرمزی چشم شما استفاده میشود، در صورت استفادهی صحیح، بیخطر است.
قطره های قرمزی چشم، چیست؟
قطره های قرمزی چشم، به بازار عرضه میشوند، معمولاً حاوی تتراهیدروزولین هستند، که توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA)، در سال 1954 تأیید شده و متعلق به خانوادهای از داروها بهنام ایمیدازولها است. به گفتهی Drugs.com، این مادهی شیمیایی، در Visine، Murine Plus، Altazine، Clarine و برخی دیگر از قطرههای چشمی بدون نسخه، وجود دارد. این داروها، با انقباض رگهای خونی در چشم شما، باعث میشوند که قرمزی برطرف گردد.

FDA، خطر این محصولات را، کم میداند، زیرا فقط برای استفادهی خارجی، برچسبگذاری شدهاند و بهوضوح، عبارت دور از دسترس کودکان نگهداری شود، مشخص شده است.
اگر قطره های قرمزی چشم را بنوشید، چه اتفاقی میافتد؟
نوشیدن عمدی یا سهوی قطره های قرمزی چشم میتواند منجر به سطوحی از سمیشدن خون گردد. هنگامیکه در چشمها برای کاهش قرمزی، استفاده میشود، این نوع قطرههای چشمی، به طور سیستماتیک، در مقادیری که منجر به مسمومیت شود، جذب نمی گردند.
هنگامیکه تتراهیدروزولین، بهصورت خوراکی مصرف میشود، بهسرعت از طریق دستگاه گوارش عبور میکند و به خون و سیستم عصبی مرکزی میرسد. علائم مصرف بیش از حد تتراهیدروزولین، شامل خوابآلودگی، تنفس آهسته یا عدم تنفس، ضربان قلب آهسته، هیپوترمی و حتی کما است.
کودکان، بیشتر در معرض خطر مسمومیت با قطره های قرمزی چشم ازجلمه ویزین هستند
بیشتر موارد مسمومیت، مجرمانه نیست، بلکه تصادفی، توسط کودکان یا حیوانات خانگی، که قطره های قرمزی چشم که بطریهای کوچک محلول بیبو و شفاف هستند را پیدا میکنند، مصرف شده است.
دکتر ویلی چمبرز، چشمپزشک مرکز ارزیابی و تحقیقات داروها در FDA، گفت: اندازهی جثهی فرد و دوز مصرف، مهمترین فاکتورهای ایجاد آسیب هستند، بنابراین کودکان بیشتر در معرض خطر میباشند. بهطورکلی، گیجی یا خوابآلودگی، در کودکان (بهویژه کمتر از ۶ سال)، که بیش از ۱ میلیلیتر در روز مصرف کرده باشند، نشانههای نگرانکنندهای است.
دکتر Gary Novack، فارماکولوژیست بالینی و رئیس شرکت PharmaLogic Development، نیز با این موضوع، موافق است. به گفتهی وبسایت FDA، به دلیل بدن کوچک کودکان (بهویژه کمتر از ۶ سال)، حتی دوز کمتر از 1 تا 2 میلیلیتر، ممکن است برای آنها، سمی باشد.
یک بطری معمولی قطره های قرمزی چشم، حاوی 15 تا 30 میلیلیتر، محلول است. ریختن دو قطره در هر دو چشم، ششبار در روز، تنها برابر با یک میلیلیتر مایع است.
اگر کسی قطره های قرمزی چشم بنوشد چه باید کرد؟
طبق برگهی اطلاعات ایمنی مواد، نباید استفراغ ایجاد کنید و باید موارد زیر را انجام دهید:
- لبها و دهان را بررسی کنید تا مطمئن شوید که آیا بافتها آسیب دیدهاند یا خیر، چراکه نشانهای از بلعیده شدن مواد سمی است. با وجود فقدان چنین علائمی، نتیجهگیری، قطعی نیست.
- لباسهای تنگ، مانند یقه، کراوات، کمربند یا کمرشلوار را گشاد کنید.
- اگر مصدوم نفس نمیکشد، احیای دهان به دهان را انجام دهید.
- فوراً به دنبال مراقبت پزشکی باشید.
